23.05.2010

“Kardan adamlarda üşür”


Oysa ben.

Oysa sen.

Seni doğurduğum her gün içimde bamb’aşk’laşıyorsun.

Ve bu adam suretlerinin her çizgisinde biraz daha kadınlaşıyorum.

Kirpiklerime yapışan tuzlar gibi.Yarı saydam yarı şeffaf.

Kışın ortasında yalnızlığıma giydirilmiş pervasız bir bahar ürpertisi gibi dolaşıyorsun içimde.

Usul usul.

Sürüklüyor beni ayak uçlarımdan sarsan cesaretin.

Kayıtsız kalışlarım giriyor koynuna.

Oysa sen.

Oysa ben.

O anlarda incitmem, incinmem sevildikçe.

Elimdeki kına anlatır niyetimi.

Hoyratça kırma kalbimi, isteyebilirsin o gün geldiğinde.

Oysa ben.

Oysa sen.

Ve sen bilmezsin sana bakınca dünya küçülür gözümde.

Tuzla buz olur.Her şey sen olur o döndükçe.

Ve sen bilmezsin sana bakınca neler görürüm ben.

Oysa bilirim ben..Bilirim.Kardan adamlarda üşür.

.

.

.

2 yorum:

Birin Sanoğlu dedi ki...

özlemişim yazılarını...
özlemler hep güzele duyulur,
özlenmişsen
özünde güzelsin...

Adsız dedi ki...

Güzel kalbine yazık
Yeter artık yediğin kazık
Anlasana herkes sen değil
İnsanlar şerefsizleşiyor artık