25.04.2007

üşümeyen kırık rüzgar gülü gülümsüyor hayata

yırtılan ruhumu dikmekle başladım..uçurdum semaya hüzünlü ve o huzursuz takıntılarımı.eksilio eywah derken karıştırdım içimi pişmeyen bekleyen bi yemek gibi..bırakh-a-madım ıhhhhhhh banane diyerekh yüzümü buruşturdum hayata:)

ben galiba yaşamayı hatırlamakla meşgulken seni kaçırıyor gibi yaparken

bırakıyorum kendimi kollarına

sen hayat! yanlış zamanı gösteren bi saat tıkırtısı gibisin

bense üşümeyi bilmeyen kırık bi rüzgar gülü gibiyim..

sen öle san! yanlışlarım da benim..

1 yorum:

Recep Hilmi Tufan dedi ki...

Güzel bir blog. Tasarımı ayrı bir güzel...